edukacyjny szlak bojarski

Ulica Słonimska 2  

Przy ul. Słonimskiej 2 w 1939 r. z inicjatywy prezydenta miasta Seweryna Nowakowskiego został wzniesiony budynek łaźni miejskiej. Obiekt ten zrealizowano w ramach urbanistycznego planu rozwoju miasta, którego autorem był prof. Ignacy Tłoczek. Celem tego programu było utworzenie z Białegostoku wielkiego i nowoczesnego miasta równego metropoliom europejskim. Wzniesienie nowej łaźni było koniecznością, bowiem w przedwojennym Białymstoku posiadającym 100 tys. mieszkańców funkcjonowały jedynie dwie łaźnie publiczne, w tym jedna należąca do gminy żydowskiej. Podczas wojny nowa łaźnia była często odwiedzana przez żołnierzy sowieckich, zaś w latach powojennych służyła mieszkańcom miasta, w tym klerykom z pobliskiego seminarium. Budynek łaźni jest przykładem modernizmu w architekturze końca lat 30. Stanowi asymetryczną bryłę o interesujących proporcjach, pozbawioną detali architektonicznych. Jest znaczącym elementem kultury i historii architektury białostockiej.